Slovenië is misschien niet het eerste land waar je aan denkt als je op wintersport wilt gaan. Toch heeft dit land mij de afgelopen twee jaar weten te boeien. Een foto in een buitenlands skimagazine was voor mij genoeg om mij te overtuigen dat ik hier eens een kijkje moest gaan nemen. Nadat ik vorig jaar uit het veld was geslagen door een knieblessure, is het nu dan eindelijk zo ver: fotografe Stephanie de Jong en ik gaan naar Rogla, Slovenië!

Woord: Sanne de Jong Beeld: Stephanie de Jong 

Het gebied
Rogla is een wintersportgebied gelegen in de Gorenjska-regio in Slovenië. Het dorp ligt 119 kilometer van Ljubljana, de hoofdstad van Slovenië. Een wintersportvakantie in Rogla is dan ook makkelijk te combineren met een stedentrip naar deze mooie stad. Het dorp ligt op ongeveer vijftienhonderd meter bovenop de berg en bestaat eigenlijk uit niets meer dan één groot hotel (Planja) en nog wat bungalows. In dit hotel kun je van alles vinden en doen wat je tijdens je vakantie zou willen. Er zijn diverse restaurants, er is een soort van après-skigelegenheid, een café, skiverhuur, een supermarkt, zwembad en ga zo maar door.

Het skigebied van Rogla heeft dertien kilometer aan piste en telt dertien skiliften, waarvan elf sleepliften en twee stoeltjesliften. Normaal gesproken ga je met de lift naar boven en ski je naar beneden. Maar in Rogla ski je vanuit je hotel naar beneden en pak je de lift weer naar boven als je bent uitgeskied. Wie wil bijkomenvan het skiën kan terecht in ZreceThermal Spa, wat zich op ongeveer vijftien kilometer van Rogla bevindt.

Naast dat het een ontspanplek is, is het spacentrum gespecialiseerd in revalidatie na knie-operaties en -blessures. Het trekt sporters vanuit heel Slovenië. Dit alles maakt Rogla een fijn skigebied voor families, echte parkratten en voor mensen die zich thuis voelen in een wat kleinere wintersportbestemming. Als je hier les neemt krijg je zo’n leuk gekleurd kinderhesje aan, voor als de instructeur je kwijt raakt. Ongeacht je leeftijd.

Eerste indruk
Na een dertien uur durende reis zijn we dan eindelijk aangekomen. Zodra ik de deur opendoe voel ik de kou naar binnen komen. Geen pretje als je net uit een verwarmde auto stapt en de zon je laat denken dat het heerlijk weer is. Maar schijn bedriegt, het is min tien graden en er staat een harde kille wind. In het hotel worden we vriendelijk ontvangen en naar onze kamer gebracht.

Gezien de skikleding lijkt het hier een stapje terug in de tijd. Gelukkig betekent dit allerminst dat men hier achter loopt met de kwaliteit van het eten. Elke ochtend staat er een uitgebreid ontbijt klaar. Je kunt hier van alles kiezen, van warme, gek smakende worst en gebakken ei tot yoghurt met fruit. Het brood is alleen wat apart. In Rogla heeft men een mooie variant op het welbekende ‘Kaiserbrotchen’, maar deze is helaas niet zo knapperig. Het diner is een lopend buffet, iedere avond is het weer een verrassing wat er in de pannen zit. De naambordjes bij het eten zijn onleesbaar, dus we scheppen alleen op wat we herkennen. Veelal is het gewoon groente, iets van aardappelen en vlees of vis.

Playing around
We besluiten na aankomst en inchecken om ondanks de kou, toch maar even een rondje te gaan maken door het gebied heen. De pistes liggen er goed bij en je skiet overal tussen de bomen door, wat een intieme sfeer geeft. Opeens zie ik een dikke afzet tussen de bomen door verschijnen, daar is het funpark! Zodra ik in de parklift ben wordt het me duidelijk hoe groot en uitgebreid het funpark is! Met een dikke glimlach op mijn gezicht rij ik door het park heen om alles te checken. Eerst kom ik langs twee rollers met medium schansen, daarna bij een grote variatie van diverse boxen en pvc buizen, vervolgens diverse rails en kleinere schansen en als kers op de taart twee moederkickers van boven de twintig meter achter elkaar. In één run kun je hier wel negen rails en vier kickers rijden. Wat wil je nog meer? Helaas is de wind zo hard en is de kou bijna ondraaglijk, dat we besluiten om te wachten tot morgen om echt te gaan spelen in het park.

De dagen die volgen zijn gevuld met zon en ik ski zoveel als ik maar kan. Aangezien het park beschikt over een eigen lift maak ik veel rondjes. We schieten de ene foto na de andere. In de sleeplift stappen de Sloveense mannen maar al te graag met je in de lift aangezien je het enige blonde meisje bent op freestyleski’s. Ik ontmoet één van de teamrijders van Elan Slovenië, samen skiën we de pvc buizen en rails tot we niet meer kunnen! Hij vertelt mij dat het funpark van Rogla het beste en grootste funpark is van heel Slovenië en dat ook veel Oostenrijkers in het weekend naar Rogla komen voor de goede condities van het park. Helaas moeten wij hem nu missen maar ieder jaar vindt in de laatste week van maart in Rogla de Freestyle Week plaats. Een week vol concerten, freestyle- wedstrijden, feesten en natuurlijk een dik park.

No pain, no gain
Na een aantal dagen in het park te hebben gereden, gaan we op zoek naar wat meer gevarieerd terrein. Helaas is er geen verse sneeuw gevallen de afgelopen tijd en zijn er geen steile of uitdagende afdalingen te bekennen. We besluiten dan ook om maar het dicht beboomde bos in te gaan. Door de kou zijn de bomen helemaal wit gevroren, waardoor het wel een sprookje lijkt. Van de losse sneeuw die nog tussen de bomen ligt proberen we een afzetje te bouwen, maar zodra ik afzet zakt deze volledig in. Ik probeer nog een aantal keer de sneeuw los te trappen voor een mooie spray, maar tevergeefs. Dan zie ik ineens een pad tussen de bomen lopen waar ik een drop kan maken. Wel een vlakke landing, maar ja, je moet er wat voor over hebben! Zo hard als ik kan kom ik op de drop ingereden en maak ik nog best wat hoogte tijdens de sprong. Na drie keer een  at landing begeeft mijn knie het en zijn Stephanie haar handen inmiddels bevroren, dus we zullen het met deze shots moeten doen.

De laatste dag is het erg slecht weer. Het waait als een malle en het sneeuwt. Toch willen we graag nog één foto overdoen, want ik heb inmiddels nieuwe ski’s van Elan gekregen! Die moeten toch echt even op de foto worden gezet. Stephanie ligt klaar onder het grote A-frame om mij van onderen te fotograferen. Terwijl ik een slide over de box heen maak, blijft mijn achterste ski meerdere malen haken. Wat resulteert in een gillende skiër, een bange fotograaf en een foto waar maar één ski op te zien is. Na een aantal pogingen van afbotten hebben we dan uiteindelijk de foto.

Het is tijd om naar Nederland te gaan. Rogla heeft de verwachtingen waargemaakt. Een gevarieerd park, vriendelijke mensen, skiën tussen de bomen, goed eten… Je zal ons zeker nog een keer terugzien!