“Let’s go to Italy!”
Dat is het eerste wat ik zie als ik mijn e-mailbox open begin december. De afzender is iemand die ik nog niet eerder heb gesproken. “Weer een spammail”, schiet het door mij heen. Maar niets blijkt minder waar als ik hem toch maar open. Het is namelijk een uitnodiging om deel te nemen aan de King of Dolomites-fotografiewedstrijd in San Martino di Castrozza. “Eeuhm ja!”

Tekst & beeld: Ananda van Welij

Van e-mail tot sneeuwvlokken
Een kleine twee maanden en wat e-mails heen en weer later, word ik op de parkeerplaats in Innsbruck bij de supermarkt begroet door andere uitgenodigden en Katharina, degene die mij heeft uitgenodigd. Na wat passen en meten vertrekken we met een bus vol cameraspullen, ski’s, snowboards en mensen uit vijf verschillende landen richting Italië. Waar het in Innsbruck nog voelde als voorjaar, worden we, zodra we de tunnel door zijn en de pas op gaan, omgeven door dikke sneeuwvlokken. Niet veel later veranderen de dikke sneeuwvlokken op rotsen in sneeuwvlokken op sneeuwmuren. Italië beleeft namelijk één van de beste winters in dertig jaar en dat is te zien. De energie in de bus slaat om en ook al is het laat en donker als we eenmaal aankomen bij Romantik Hotel Regina, de stoke is duidelijk aanwezig.

Kings of dolomites - tekst4

Na snel ingecheckt te hebben, is het tijd om de rest van de groep te leren kennen en te gaan genieten van de lekkernijen waar de Italiaanse gebieden om bekend staan. In het restaurant worden we verwelkomd door de burgemeester van het dorp, waarna een uitleg over de wedstrijd en de komende dagen volgt. Een simpele maar interessante opzet: we hebben twee dagen om foto’s te maken. Hiervoor krijgen we twee atleten en een plaatselijke gids tot onze beschikking en aan het einde levert iedereen twee foto’s per atleet in. Uiteindelijk zal er één foto gekozen worden uit in totaal 120 foto’s (dertig ‘pro’-teams), wat maakt dat de kans om te winnen erg klein is. De insteek voor deze week: er zeker wel serieus mee aan de slag ga, maar ook simpelweg genieten en leren van de ervaring die wordt geboden. Na een uitgebreide maaltijd, waarbij letterlijk een zwijn op tafel werd gezet, is het tijd om dat heerlijke bed eens op te zoeken, want morgen is het niet alleen vroeg dag, het sneeuwt al een paar uur!

Blind het avontuur in
De eerste dag bestaat uit het gebied verkennen, de atleten leren kennen en een plan maken voor de volgende twee officiële wedstrijddagen. We beginnen met een toertocht bovenop de Rosetta top, alleen is het zicht wat minder. Héél wat minder dan je zou willen. Lang leve de felle kleding van Arc’teryx die we allemaal dragen en de waterdichtheid en warmte ervan want op een gegeven moment zijn zelfs de gidsen niet meer zeker van waar we zijn, terwijl de mist en kou sterk genoeg zijn om vervelend te zijn. Daar sta je dan, met veertig mensen en niet wetende of je links of rechts, of simpelweg rechtdoor moet. Dus lopen we uiteindelijk zelfs een stuk terug.

Intussen kan ik wel de rest van de groep leren kennen en zo ook mijn atleten: Stian Hagen, een Noor die al geruime tijd in Chamonix, Frankrijk woont, en Austin Ross uit Whistler, Canada. Een goede match blijkt: tijdens het avondeten zitten we dan ook al snel plannen te maken met een goed glas wijn erbij. De mannen lijken wel in te zijn voor wat avontuur, hard werken en shots scoren en met een goed gevoel stap ik mijn bed in. Zenuwachtig ben ik ook wel een beetje, want met zulke mensen voor mijn lens moet ik wel goed resultaat afleveren!

Benieuwd naar het resultaat van de fotowedstrijd? Dit is een artikel uit White Magazine #1 2014. Mocht je dit nummer gemist hebben dan kun je deze uiteraard nog bestellen in onze webshop. Je kunt voor het gemak ook abonnee worden zodat alle uitgaven voortaan op je deurmat belanden.